HIWAGA NG TULAY (Maikling Kwento)

 

#TAGPUAN

Lugar: Sa Ilalim ng Tulay

Panahon: Tag-init

Oras: Dapi’t Hapon

 

 

HIWAGA NG TULAY

 

Panahon ng tag-init sa Baryo Marurupok ay may isang lugar na binabaha dahil sa dalawang malaking ilog na nagsasalubong ang tubig kapag malakas ang ulan. Walang makatawid pag malaki na ang baha. Kaya’t nagpanukala ang gobyerno na pagawan ito ng tulay.

 

Tuwang tuwa ang mga mamamayan ng Baryo Marurupok ng malaman nila ang anunsyo ng gobyerno. Dahil malaking tulong sa magkalapit na baryo ang gagawing tulay. At makakatawid na sila kahit malaki ang baha. Makalipas nga ang mga buwan, araw ang mga truck ng simento, bakal at mga kagamitan na gagamitin sa paggawa ay dumating na. Iumpisahan ng gawan ng tulay ang nasabing ilog, hanggang sa ito ay matapos.

             

Isang dapi’t hapon nang papauwi na si Daniel kasama ang mga kaibigan galing sa paaralan. Sila’y may nakasalubong na isang baliw. Siya ay imik ng imik na walang kinakausap. Nang makita si Daniel lumapit sa kanya at sabay sabing

 “Bilisan mo, umuwi na ikaw, wag kang lilingon pag may tumawag sayo sa tulay kung ayaw mong mamatay”. Sabay tawa ang baliw… “hahahahahahaha”.

 

              Kaya’t nagmadali sa pag-uwi ang magkakaibigan matapos sabihin ang mga kataga ng baliw. Lumipas ang mga araw may isang batang babae na naglalakad malapit sa tulay, kapatid pala siya ni Daniel.

 

              Naglalakad siya ng biglang may tumawag ng pangalan niya….

              “Daisy!!!!! Daisy…”

              “Sino un?”

              “DAISY!!!”

              “Sino ka ba? Bakit mo ako tinatawag?”

 

Paulit ulit na tinawag ng isang tinig ang pangalan ni Daisy. Sumilip siya sa ilalim ng tulay at nakita niya ang noo’y kamukha ng kanyang kapatid na si Daniel. Tinatawag siya sa gitna ng ilog.

 

              “Daisy halika!”

              “halika”

 

Agad naman pumunta si Daisy sa kanyang kuya. Ng biglang may tinig na malakas at nagsabing,

 

              “Akin kana, kasama na kita ngayon, HAHAHAHAHA”

 

At biglang lumubog sa tubig ang batang si Daisy. Kinabukasan ay lumutang na ang katawan ni Daisy na wala ng buhay.

Tinawag ng mga taga baryo si Daniel at sinabing nakita na at nalunod sa ilog ang kanyang kapatid. Dali-dali naman pumunta sa tulay si Daniel. At bumungad ang bangkay ng kanyang kapatid. Doon niya naalala ang sinabi ng nakasalubong nilang baliw noon.

 

Kaya’t pinuntahan at hinahanap ni Daniel ang baliw. At sa ilalim ng tulay niya natagpuan. Kinausap at tinanong niya ang baliw. Agad naman itong nagkwento.

 

              “kaluluwa ng aking anak iyon”

              “Nalunod siya habang ginagawa ang tulay na ito.”

              “Walang nakapansin sa kanyang pagsigaw at paghinge ng saklolo,

              Dahil malakas ang tunog ng mga makinang gamit nila”

              “Hindi ko nailigtas ang aking anak”.

 

Kaya’t ng marinig lahat ni Daniel ang mga sinabi ng baliw. Di na siya nagdalawang isip. Pinabasbasan niya ang tulay at inalayan ng dasal ang anak ng baliw.

 

At mula noon naging matahimik na ang Baryo Marurupok.